غزل · عراقی
غزل شماره ۴۱ - باز هجر یار دامانم گرفت...
1
باز هجر یار دامانم گرفت
باز دست غم گریبانم گرفت
2
چنگ در دامان وصلش می زدم
هجرش اندر تاخت، دامانم گرفت
3
جان ز تن از غصه بیرون خواست شد
محنت آمد، دامن جانم گرفت
4
در جهان یک دم نبودم شادمان
زان زمان کاندوه جانانم گرفت
5
آتش سوداش ناگه شعله زد
در دل غمگین حیرانم گرفت
6
تا چه بد کردم؟ که بد شد حال من
هرچه کردم عاقبت آنم گرفت