غزل · عراقی
غزل شماره ۱۰۳ - هر که او دعوی مستی می کند...
1
هر که او دعوی مستی می کند
آشکارا بت پرستی می کند
2
هستی آن را می سزد کز نیستی
هر نفس صدگونه هستی می کند
3
هر که از خاک درش رفعت نیافت
لاجرم سر سوی پستی می کند
4
دل که خورد از جام عشقش جرعه ای
بی خبر شد، شور و مستی می کند
5
دل چو خواهم باختن در پای او
جان ز شوقش پیش دستی می کند
6
چند گویی کو جفا تا کی کند؟
ای عراقی، تا تو هستی می کند