غزل · عراقی
غزل شماره ۲۲۰ - ای یار، بیا و یاریی کن...
1
ای یار، بیا و یاریی کن
رنجه شو و غم گساریی کن
2
آخر سگک در تو بودم
یادم کن و حق گزاریی کن
3
ای نیک، ز من همه بد آمد
نیکی کن و بردباریی کن
4
بر عاشق خود مگیر خرده
ای دوست بزرگواریی کن
5
ای دل، چو تو را فتاد این کار
رو بر در یار زاریی کن
6
ای بخت، بموی بر عراقی
وی دیده، تو نیز یاریی کن