غزل · عراقی
غزل شماره ۲۶۸ - اندوهگنی چرا؟ عراقی...
1
اندوهگنی چرا؟ عراقی
مانا که ز جفت خویش طاقی
2
غمگین مگر از فراق یاری؟
شوریده مگر ز اشتیاقی؟
3
خون خور، که درین سرای پر غم
با هجر همیشه هم وثاقی
4
یاران ز شراب وصل سر مست
مخمور تو از شراب ساقی
5
ناگشته دمی ز خویش فانی
خواهی که شوی به دوست باقی؟
6
جان کن، که نه لایق وصالی
خون بار، که در خور فراقی
7
چون در خور وصل نیست بودت
ای کاش نبودی، ای عراقی