غزل · عراقی
غزل شماره ۲۶۹ - فمالی لم اطا سبع الطباقی...
1
فمالی لم اطا سبع الطباقی
و لم اصعد علی اعلی المراقی
2
چرا خربنده دجال باشم؟
چو کردم با مسیحا هم وثاقی
3
علی اعلی المعارج و المعالی
مطاء المجد اوحی کالتراق
4
به از هشتم بهشت آید مرا جای
ورای این رواق هفت طاقی
5
و انی لم اصرح باتحاد
ولکن ان فنیت اکون باق
6
مگو: من او و او من، نیک می دان
که او را خود نباشد جفت و طاقی
7
و کیف تبین فی ثیار بحر
قطیرات جرین من السواق
8
مکن فاش این سخن ها همچو حلاج
بیاویزندت از دار، ای عراقی