قصیده · عراقی
قصیده شماره ۱۹ - ایضاله
1
قبله روی صوفیان بارگه صفای او
سرمه چشم قدسیان خاک در سرای او
2
گوهر بحر اجتبا، مهر سپهر اصطفا
یافته نور انبیا روشنی از ضیای او
3
تافته حسن ایزدی از رخ خوب احمدی
خضر بقای سرمدی یافته از لقای او
4
برده ز مرسلان سبق خاتم انبیا به حق
طینت او ز نور حق طلعتش از بهای او
5
حضرت عزتش وطن خلوت او در انجمن
خاص و ندیم ذوالمنن هر دو جهان سرای او
6
چاکر درگهش جهان حاجبیش به انس و جان
عرش مجیدش آسمان ساحت قرب جای او