رباعی · عراقی
رباعی شماره ۴۹ - چون سایه دوست بر زمین می افتد...
1
چون سایه دوست بر زمین می افتد
بر خاک رهم ز رشک کین می افتد
2
ای دیده، تو کام خویش، باری، بستان
روزیت که فرصتی چنین می افتد
رباعی · عراقی
چون سایه دوست بر زمین می افتد
بر خاک رهم ز رشک کین می افتد
ای دیده، تو کام خویش، باری، بستان
روزیت که فرصتی چنین می افتد