غزل · صائب تبریزی
غزل شماره ۳۳ - مرگ سبکروان طلب، آرمیدن است...
1
مرگ سبکروان طلب، آرمیدن است
چون نبض، زندگانی ما در تپیدن است
2
در شاهراه عشق ز افتادگی مترس
کز پا فتادن تو به منزل رسیدن است
3
از قاصدان شنیدن پیغام دوستان
گل را به دست دیگری از باغ چیدن است
4
نومیدیی که مژده امید می دهد
از روی ناز نامه عاشق دریدن است
5
چون شیر مادرست مهیا اگرچه رزق
این جهد و کوشش تو به جای مکیدن است
6
صائب ز اهل عقل شنیدن حدیث عشق
اوصاف یوسف از لب اخوان شنیدن است