غزل شماره ۷۳ - سبکروان به زمینی که پا گذاشته اند...

سبکروان به زمینی که پا گذاشته اند

بنای خانه بدوشی به جا گذاشته اند

خوش آن گروه که چون موج دامن خود را

به دست آب روان قضا گذاشته اند

عنان سیر تو چون موج در کف دریاست

گمان مبر که ترا با تو واگذاشته اند

مباش در پی مطلب، که مطلب دو جهان

به دامن دل بی مدعا گذاشته اند

مگر فلاخن توفیق دست من گیرد

که همچو سنگ نشانم به جا گذاشته اند

چو نی بجو نفس گرم ازان سبک روحان

که برگ را ز برای نوا گذاشته اند

فغان که در ره سیل سبک عنان حیات

ز خواب، بند گرانم به پا گذاشته اند

مباش محو اثرهای خود، تماشا کن

که پیشتر ز تو مردان چها گذاشته اند

دعای صدرنشینان نمی رسد صائب

به محفلی که ترا بی دعا گذاشته اند