غزل شماره ۸۸ - شرح دشت دلگشای عشق را از ما مپرس...

شرح دشت دلگشای عشق را از ما مپرس

می شوی دیوانه، از دامان آن صحرا مپرس

نقش حیران را خبر از حالت نقاش نیست

معنی پوشیده را از صورت دیبا مپرس

عاشقان دورگرد آیینه دار حیرتند

شبنم افتاده را از عالم بالا مپرس

حلقه بیرون در از خانه باشد بی خبر

حال جان خسته را از چشم خونپالا مپرس

برنمی آید صدا از شیشه چون شد توتیا

سرگذشت سنگ طفلان از من شیدا مپرس

چون شرر انجام ما در نقطه آغاز بود

دیگر از آغاز و از انجام کار ما مپرس

گل چه می داند که سیر نکهت او تا کجاست

عاشقان را از سرانجام دل شیدا مپرس

پشت و روی نامه ما، هر دو یک مضمون بود

روز ما را دیدی، از شبهای تار ما مپرس

نشاه می می دهد صائب حدیث تلخ ما

گر نخواهی بیخبر گردی، خبر از ما مپرس