مناجات · جامی
بخش ۲۹ - مناجات
1
ای رهائی ده هر بیهوشی!
مهر بر لب نه هر خاموشی!
2
به هوای تو سخن کوشی ما
به تمنای تو خاموشی ما
3
گر تو در حرف نهی لطف شگرف
لجه ای ژرف شود چشمه حرف
4
بعد توست اصل همه تنگی ها
قرب تو مایه یکرنگی ها
5
دل جامی که بود تنگ از تو
عندلیبی ست خوش آهنگ از تو
6
بال پروازش ازین تنگی ده!
نکهت اش از گل یکرنگی ده!
7
دوز از تار فنا دلق، او را!
برهان از خود و از خلق، او را!
8
عیبش از بی هنران سازنهان!
وز گمان هنرش باز رهان!
9
تا ز عیب و هنر خود آزاد
زید اندر کنف فضل تو شاد