غزل · هاتف اصفهانی
غزل شماره ۲۷ - شود از باد تا شمشاد گاهی راست گاهی کج...
1
شود از باد تا شمشاد گاهی راست گاهی کج
به جلوه سرو قدت باد گاهی راست گاهی کج
2
ز بهر کندن خارا برای سجده شیرین
شدی در بیستون فرهاد گاهی راست گاهی کج
3
عجب نبود کز آهم قامتش در پیچ و تاب افتد
که گردد شاخ گل از باد، گاهی راست گاهی کج
4
تو دی می رفتی و هاتف به دنبال تو چون سایه
به خاک راه می افتاد گاهی راست گاهی کج