غزل · هاتف اصفهانی
غزل شماره ۳۷ - گر آن گلبرگ خندان در گلستانی دمی خندد...
1
گر آن گلبرگ خندان در گلستانی دمی خندد
در آن گلشن گلی بر گلبن دیگر نمی خندد
2
ز عشرت زان گریزانم که از غم گریم ایامی
در این محفل به کام دل دمی گر بیغمی خندد
متن شعر کپی شد.
غزل · هاتف اصفهانی
گر آن گلبرگ خندان در گلستانی دمی خندد
در آن گلشن گلی بر گلبن دیگر نمی خندد
ز عشرت زان گریزانم که از غم گریم ایامی
در این محفل به کام دل دمی گر بیغمی خندد