شماره ۳۰ - به حکم بنده خلاق آن رزاق بی منت...

به حکم بنده خلاق آن رزاق بی منت

که کردش کافل ارزاق لطف قادر منان

امیر بی نظیر مرحمت پرور که از دادش

شود بی باک آهوبره گرگ پیر را مهمان

دلیر شیرگیر معدلت پرور که از بیمش

کند در بیشه شیر شرزه چنگال خود از دندان

پس از تعمیر کاشان کز ازل می بود ویرانه

به یمن همت عالیش چون گردید آبادان

بنا شد خانه دلکش روان شد جوی آبی خوش

به خوبی روضه رضوان به صافی چشمه حیوان

زلال حوض آن پیوسته روح افزار و جان پرور

نسیم صحن آن همواره عنبربیز و مشک افشان

ازین دلکش بنا کاشان به اصفاهان همی نازد

سزد هر چند بر گلزار جنت نازد اصفاهان

چو از معماری لطف خدا بر پا شد این خانه

که در وی با نیش خرم زید با عمر جاویدان

پی تاریخ سال آن رقم زد خامه هاتف

همی نازد به اصفاهان ازین دلکش بنا کاشان