غزل شماره ۲۸ - با چنین جرمی نراندم از دل ویران تو را...

با چنین جرمی نراندم از دل ویران تو را

این قدرها جای در دل بوده است ای جان تو را

ساحری گویا با چندین خطا چون دیگران

راندن از چشم و برون کردن ز دل نتوان تو را

از خدا بهر تو خواهم صد بلا اما اگر

در بلائی بینمت گردم بلاگردان تو را

نیستم راضی به مرگت لیک می خواهم چو خود

از غم ناکس پرستی در تب هجران تو را

آن چنان شوخی که خواهی داشت مرد مرا به تنگ

گر کنم در پرده های چشم خود پنهان تو را

از لباس غیرتم عریان نمی دیدی اگر

می توانستم که دارم دست از دامان تو را

محتشم در غیرت این سستی که من دیدم ز تو

بی تکلف می توان کشتن به جرم آن تو را