غزل شماره ۱۱۸ - آینه جان به جز آن روی نیست...

آینه جان به جز آن روی نیست

سلسله دل به جز آن موی نیست

رخ اگر اینست که آن ماه راست

روی دگر ماه و شان روی نیست

قد اگر این است که آن سرور است

سرو سهی را قد دلجوی نیست

نگهت اگر نگهت گیسوی اوست

یک سر مو غالیه را بوی نیست

گر سخن اینست که او می کند

در همه عالم دو سخنگوی نیست

خوی بد از فتنه گریهای اوست

یار به از دلبر بدخوی نیست

محتشم از جان چو سگ کوی اوست

آه چرا بر سر آن کوی نیست