غزل شماره ۲۰۱ - بی وفا یارا وفا و یاریت معلوم شد...

بی وفا یارا وفا و یاریت معلوم شد

داشتی دست از دلم دلداریت معلوم شد

شد رقیبم خصم و گفتنی جانبت دارم نگاه

آخرم کشتی و جانب داریت معلوم شد

بر دلم پر جوری از کین نهان کردی ولی

آن چه پنهان بود از پر کاریت معلوم شد

گفتمت مستی ز جام حسن و خونم ریختی

آری آری زین عمل هشیاریت معلوم شد

در قمار عشق خود را می نمودی خوش حریف

خوش حریفی از حریف آزاریت معلوم شد

دوش می کردی دلا دعوی بیزاری یار

امشب ای معنی ز آه و زاریت معلوم شد

این که می گفتی پشیمانم ز قتل محتشم

از تاسف خوردن ناچاریت معلوم شد