غزل · محتشم کاشانی
غزل شماره ۳۸۵ - زدی به دست ارادت چو حلقه بر در دل...
1
زدی به دست ارادت چو حلقه بر در دل
ز در درآ و ببین خانه مصور دل
2
در آرزوست مه خرگهی که بر گردون
منور از تو کند خانه مدور دل
3
دلم شکفت که از میل طبع خلوت دوست
سبب نزول تو شد خانه محقر دل
4
لب امید بلبیک محتشم بگشا
که یار بر سر لطفست و می زند در دل