غزل شماره ۴۰۲ - به مجلس بحث از آن خصمانه اغیار می کردم...

به مجلس بحث از آن خصمانه اغیار می کردم

که جانب داری فهم از ادای یار می کردم

ز بختم با حریفان کار مشکل شد که پی در پی

به تعلیم اشارات نهانش کار می کردم

زبان در بحث با اغیار و دل در مشورت با او

من از دل بی خبر نظاره دیدار می کردم

سخن می گفتم اندر بزم با پهلونشینانش

نظر را در میان مشغول آن رخسار می کردم

نوید بزم خاصم دوش باعث بود در مجلس

که بهر زود رفتن کوشش بسیار می کردم

رقیبی بود در بیداری شبگردیم با او

که پی گم کرده امشب سیر با اغیار می کردم

نهان می خواستم چون از حریفان لطف او با خود

بهر یک حرفی از بی لطفیش اظهار می کردم

در افشای جدل با مدعی از مصلحت بینی

به ظاهر گفتگوئی نیز با دل دار می کردم

نمی شد محتشم گر دوست امشب هم زبان من

میان دشمنان کی جرات این مقدار می کردم