غزل شماره ۴۳۷ - ز دستت جیب گل پیراهنانرا چاک می بینم...

ز دستت جیب گل پیراهنانرا چاک می بینم

به راهت فرق زرین افسران را خاک می بینم

نیند این بولاهوس طبعان الایش گزین عاشق

منم عاشق که رویت را به چشم پاک می بینم

سبک جولان بتی قصد سر این بینا دارد

که از سرهای شاهانش گران فتراک می بینم

جمالش ذره در صورت قالب نمی گنجد

به آن عنوانکه من ز آئینه ادراک می بینم

تصور می کنم کاب لطافت می چکد زان رخ

زبس کز نشاء حسنش طراوت ناک می بینم

اجل مشکل که یابد نوبت آن دو عهدان قاتل

که در کار خودش بس چست و پر چالاک می بینم

تو دست خود زقتل محتشم دارای اجل کوته

که آن فتح از در شمشیر آن بیاک می بینم