غزل شماره ۴۵۸ - بس که به من زر فشاند دست زرافشان خان...

بس که به من زر فشاند دست زرافشان خان

دست امید مرا دوخت به دامان خان

رایت فتح قریب میشود اینک بلند

کایت فتح قریب آمده در شان خان

آن که قضا را به حکم کرده نگهدار دهر

خود ز تقاضای لطف گشته نگهبان خان

می کند ایزد ندا کای فلک فتنه زا

جان تو در دست ماست جان تو و جان خان

صولت جباریش پوست ز سر برکشد

یک دم اگر سر کشد چرخ ز فرمان خان

سلسله فتح را می کند آخر به پا

آن ید قدرت که هست سلسله جنبان خان

دور نباشد اگر غیرت پروردگار

در گذراند ز دور مدت فرمان خان

از صله بی شمار در چمن روزگار

شد لقبش محتشم مرغ غزل خوان خان