غزل شماره ۵۹۰ - دیده ام مست و سرانداز و غزل خوان برهی...

دیده ام مست و سرانداز و غزل خوان برهی

شاه مشرب پسری ترک و شی کج کلهی

نخل آتش ثمری سرو مرصع کمری

عالم افروز سهیلی علم افراز مهی

قدر به این ده جان چشم فریبنده دل

طرفه طاوس خرامی عجب آهو نگهی

ملک دل می رود از دست که کردست ظهور

شاه عاشق حشمی خسرو یک دل سپهی

نقد جان بر طبق عرض نه ای دل که رسید

باج خواهنده مهی کیسه تهی پادشهی

غیر ازو گر همه جان برد و بحل گشت که دید

جان ستان آدمی رستمی بی گنهی

محتشم بهر فرود آمدن آن شه حسن

ساز از دیده و ثاقی و ز دل بارگهی