رباعی · شیخ بهایی
رباعی شماره ۱۵ - تا منزل آدمی سرای دنیاست...
1
تا منزل آدمی سرای دنیاست
کارش همه جرم و کار حق، لطف و عطاست
2
خوش باش که آن سرا چنین خواهد بود
سالی که نکوست، از بهارش پیداست
متن شعر کپی شد.
رباعی · شیخ بهایی
تا منزل آدمی سرای دنیاست
کارش همه جرم و کار حق، لطف و عطاست
خوش باش که آن سرا چنین خواهد بود
سالی که نکوست، از بهارش پیداست