سایر · شیخ بهایی
بخش ۱۴ - فی ذم اصحاب التدریس مقصد هم مجرد اظهار الفضل و التلبیس
1
نان و حلوا چیست؟ این تدریس تو
کان بود سرمایه تلبیس تو
2
بهر اظهار فضیلت، معرکه
ساختی، افتادی اندر مهلکه
3
تا که عامی چند سازی دام خویش
با صد افسون، آوری در دام خویش
4
چند بگشایی سر انبان لاف؟
چند پیمایی گزاف اندر گزاف؟
5
نی فروعت محکم آمد، نی اصول
شرم بادت از خدا و از رسول
6
اندرین ره چیست دانی غول تو؟
این ریایی درس نامعقول تو
7
درس اگر قربت نباشد زان غرض
لیس درسا انه بئس المرض
8
اسب دولت، برفراز عرش تاخت
آنکه خود را زین مرض آزاد ساخت