غزل شماره ۹۹ - زین حلاوتها که در کنج لب شیرین تست...

زین حلاوتها که در کنج لب شیرین تست

کی اجل بندد زبانی را که در تحسین تست

کامیاب آن تن که تنها با تو در بستر بخفت

نیک بخت آن سر که شبها بر سر بالین تست

هر که در کون مکان می بینم ای سلطان حسن

بی سر و سامان عشق بی دل و بی دین تست

آن که چون طومار پیچیده ست دلها را به هم

چین زلف عنبر افشان و خط مشکین تست

غالبا غالب نگردد با تو دست روزگار

زین توانایی که در سرپنجه سنگین تست

خون بهایی از تو نتوان خواست کز روز ازل

عشق بازی کیش تو، عاشق کشی آیین تست

هر بلایی بر زمین نازل شود از آسمان

جز بلای ما که از بالای با تمکین تست

روز مردم تیره شد از ناله شبگیر ما

وین هم از تحریک تار طره پرچین تست

گر چو مینا خون بگریم بر من از حیرت مخند

کاین هم از کیفیت جام می رنگین تست

گر من از لب تشنگی در عشق میرم باک نیست

ز آن که آب زندگی در شمه نوشین تست

خواجه هی چشم عنایت از فروغی بر مدار

ز آن که مملوک قدیم و بنده دیرین تست