غزل · فروغی بسطامی
غزل شماره ۱۷۲ - چراغی کاین همه پروانه دارد...
1
چراغی کاین همه پروانه دارد
یقین کز سوز ما پروا ندارد
2
نه چشمش مردمان را سرخوشی هاست
خوشا دوری که این پیمانه دارد
3
ز زنجیر سر زلفش توان یافت
که کاری با دل دیوانه دارد
4
دل خلقی به خاک او گرفتار
چه خرمن ها کز این یک دانه دارد
5
هر آن دل کاشنای کوی او گشت
چه باک از شنعت بیگانه دارد
6
جهانی سرخوش از افسانه اوست
چه افسونی در این افسانه دارد
7
غمش هر لحظه می کاود دلم را
مگر گنجی در این ویرانه دارد
8
ز اعجاز دم عیسی عیان است
که این فیض از لب جانانه دارد
9
فروغی فارغ است از ماه گردون
که ماهی امشب اندر خانه دارد