غزل شماره ۴۳۸ - ساقی دل نرگس شهلای تو...

ساقی دل نرگس شهلای تو

مستی جان از می مینای تو

ای ز سر زلف چلیپای تو

اهل جنون سلسله در پای تو

سینه نهادم به دم تیغ عشق

دیده گشادم به تماشای تو

چیست بلای دل صاحب دلان

جلوه بالای دل آرای تو

سرو کند با همه آزادگی

بندگی قامت رعنای تو

باخته ام از پی یک بوسه جان

یافته ام قیمت کالای تو

پرده برانداز که نتوان نمود

قطع نظر از رخ زیبای تو

پا نکشم از سر کوی امید

تا ندهم جان به تمنای تو

جان فروغی نرسد بر مراد

تا نرود بر سر سودای تو