غزل · فروغی بسطامی
غزل شماره ۴۴۴ - سنبل گل پوش را بر سمن آورده ای...
1
سنبل گل پوش را بر سمن آورده ای
وین همه آشوب را بهر من آورده ای
2
سرو چمان را به ناز سوی چمن برده ای
قامت شمشاد را در شکن آورده ای
3
نرگس مخمور را جام به کف داده ای
غنچه خاموش را در سخن آورده ای
4
حقه یاقوت را قوت روان کرده ای
چشمه جان بخش را در دهن آورده ای
5
در گران مایه را از عدن آرد سپهر
تو ز دهان درج در در عدن آورده ای
6
قافله مشک را از ختن آرد نسیم
تو ز خط انبار مشک در ختن آورده ای
7
عیسی دل ها تویی کز نفس جان فزا
مرده صدساله را جان به تن آورده ای
8
یوسف دل در فتاد از کف مردم به چاه
تا تو چه سرنگون زان ذقن آورده ای
9
جیب فروغی درید تا تو به گل زار حسن
پیرهن از برگ گل بر بدن آورده ای