غزل شماره ۲۸ - سر نخوانیم که سودا زده موئی نیست...

سر نخوانیم که سودا زده موئی نیست

آدمی نیست که مجنون پری روئی نیست

هرگز از بند و غم آزاد نگردد آن دل

که گرفتار کمند سر گیسوئی نیست

قبله ام روی بتانست و وطن کوی مغان

به از این قبله ام و خوشتر از این کوئی نیست

کس مرا از دل سرگشته نشانی ندهد

عجب از معتکف گوشه ابروئی نیست

میتوان دامن وصلت به کف آورد ولی

ای دریغا که مرا قوت بازوئی نیست

هر مرض دارو و هر درد علاجی دارد

زخم تیر مژه را مرهم و داروئی نیست

سر موئی نتوان یافت بر اعضای عبید

که در او ناوکی از غمزه جادوئی نیست