قصیده · عبید زاکانی
قصیده شماره ۲۰ - ایضا در مدح همو
1
تا زمان برقرار خواهد بود
تا زمین پایدار خواهد بود
2
پادشاه جهان ابواسحاق
در جهان کامکار خواهد بود
3
سپهت را همیشه نصرت و فتح
بر یمین و یسار خواهد بود
4
هر امیدی که داری از یزدان
ده صد و صد هزار خواهد بود
5
هرکجا کارزار خواهی کرد
خصم را کار، زار خواهد بود
6
کمر بندگیت هر که نبست
بسته روزگار خواهد بود
7
در همه کار اجتهاد از تو
نصرت از کردگار خواهد بود
8
در چنین دولت ار بود غماز
نافه های تتار خواهد بود
9
در چنین عهد عدل آشفته
سر زلفین یار خواهد بود
10
گه گهی ناتوانی ار افتد
هم نسیم بهار خواهد بود
11
این دلیری ز حد گذشت اکنون
به دعا اختصار خواهد بود
12
ملکت بر فلک دعاگو باد
تا فلک را مدار خواهد بود