مثنوی · امیرخسرو دهلوی
شماره ۳۷ - صفت مردم شهر
1
مردم او جمله فرشته سرشت
خوش دل و خوش خوی چو اهل بهشت
2
هر چه ز صنعت به همه عالم است
هست در ایشان و زیادت هم است
3
بیشتراز علم و ادب بهره مند
اهل سخن خود که شمارد که چند
4
هر طرفی سحر بیانی نوست
ریزه چین کمتر شان خسروست
5
پنج هزار از ملک نامدار
لشکر شان بیشتر از صد هزار