مثنوی · امیرخسرو دهلوی
شماره ۶۷ - نعت کامل جمالی که سر ناخنی از حسنش یک بدر را دو هلال گردانید، صلی الله علیه و آله و سلم
1
محمد کایت نورست رویش
سواد روشن و اللیل، مویش
2
گرامی نازنین حضرت پاک
کزو نازند هم انجم هم افلاک
3
چو نور پاکش اول مشعل افروخت
مه و خورشید شمع خویش از آن سوخت
4
هم از معشوق و عاشق نیست تمییز
محب صانع و محبوب او نیز
5
به قلب عرش گشته مسند آر ای
به عرش قلب رایت کرده بر پای
6
بشر دری دریای وجودش
جهان یک قطره از باران جودش
7
زهی امی، نظر بر لوح بازش
قلم سر گشته در سودای رازش
8
حریم الله ز محمودی مقامش
ید الله دستگاه احترامش
9
گهی همخوان مسکینان به قوتی
گهی مهمان بغار عنکبوتی
10
به عون امت مسکین و محتاج
شفاعت را به بالا کرده معراج