سایر · رودکی
شماره ۱۵ - به سرای سپنج مهمان را...
1
به سرای سپنج مهمان را
دل نهادن همیشگی نه رواست
2
زیر خاک اندرونت باید خفت
گر چه اکنونت خواب بر دیباست
3
با کسان بودنت چه سود کند؟
که به گور اندرون شدن تنهاست
4
یار تو زیر خاک مور و مگس
چشم بگشا، ببین: کنون پیداست
5
آن که زلفین و گیسویت پیراست
گر چه دینار یا درمش بهاست
6
چون ترا دید زردگونه شده
سرد گردد دلش، نه نابیناست