غزل · امیرخسرو دهلوی
گزیده غزل ۲۷ - بهار پرده بر انداخت روی نیکو را...
1
بهار پرده بر انداخت روی نیکو را
نمونه گشت جهان بوستان مینو را
2
یکی در ابر بهاری نگر ز رشته صبح
چگونه می گسلد دانه های لولو را
3
سفر چگونه توان کرد در چنین وقتی
ز دست چون بتوان داد روی نیکو را
4
به باغ غرقه خون است لاله دانی چیست
ز تیغ کوه بریده است روزگار او را
5
بیا که تا به چمن در رویم و بنشینیم
ببوی گل بکف آریم جام گلبو را