غزل · امیرخسرو دهلوی
گزیده غزل ۱۱۴ - در چمن جان من سرو خرامان یکی است...
1
در چمن جان من سرو خرامان یکی است
نرگس رعناش دو غنچه خندان یکی است
2
گفت به غمزه لبش جان ده و بوسی ستان
کاش دو صد جان بدی وه که مرا جان یکی است
3
من ز غم گل رخی ژاله فشانم چو اشک
ابر درین واقعه با من گریان یکی است