گزیده غزل ۲۵۸ - بلایی گشت حسنت بر زمین و هم چو تو ماهی...

بلایی گشت حسنت بر زمین و هم چو تو ماهی

اگر برآسمان باشد بلای آسمان باشد

ببوسی می فروشم جان به شرط آنکه اندر وی

اگر جز مهر خود بینی مراجان رایگان باشد

دل خود را به زلف چون خودی بربند تادانی

که جان چون منی اندر دل شب بر چسان باشد