غزل · امیرخسرو دهلوی
گزیده غزل ۳۰۰ - لب از تو وز شکر پیمانه ای چند...
1
لب از تو وز شکر پیمانه ای چند
رخ از تو ز خفتن بتخانه ای چند
2
درازی هست در موی تو چندان
که می باید به هر مو شانه ای چند
3
بیازارد گرت زان شانه مویی
به پیشت بشکنم دندانه ای چند
4
سر آنروی آتش ناک گردم
بباید شمع را پروانه ای چند
5
به زلف و عارضت دل های سوزان
شب است و آتش دیوانه ای چند
6
مخسب امشب که ازبی خوابی خویش
بگویم پیش تو افسانه ای چند
7
زچشم دانه دانه می چکد آب
چو مرغان قانعم با دانه ای چند
8
خوشم در عشق تو بی عقل و بی جان
نگنجد در میان بیگانه ای چند
9
برا گرد دلم کز جستجو یت
مرا هم گشته شد ویرانه ای چند
10
براتم کن زلب بوسی و بنویس
هم از خون دلم پروانه ای چند
11
و گر نیشی زند از غمزه مست
ز خسرو بشنود افسانه ای چند