گزیده غزل ۳۰۹ - جماعتی که ز هم صحبتان جدا باشند...

جماعتی که ز هم صحبتان جدا باشند

چگونه با خرد دو صبر آشنا باشند

هلاکت من بیچاره از کسانی پرس

که چند گه زعزیزان خود جدا باشند

دلا ز کرده خود سوختی نمی گفتم

که خوب رویان البته بی وفا باشند