گزیده غزل ۳۶۹ - هنگام گلست باده باید...

هنگام گلست باده باید

ساقی و حریف ساده باید

گر غنچه گره بر ابرو افکند

پیشانی گل گشاده باید

ساقی برخیز و یار بنشان

کاین شسته و آن ستاده باید

جانست پیام اهل دل را

جانی که به کف نهاده باید

و آنگاه حریف ساده و مست

دردست من اوفتاده باید

خسرو ز بتان کرشمه بد نیست

معشوقه خود مرا ده باید