غزل · امیرخسرو دهلویگزیده غزل ۳۷۴ - دهند پند که بازآ من آن مجال ندارم...# شماره ابیات1دهند پند که بازآ من آن مجال ندارمکه هر که رفت به کویت به خانه باز نیاید→شعر پیشینگزیده غزل ۳۷۳ - سنگی که از آسمان بیفتد...شعر بعدیگزیده غزل ۳۷۵ - باد بویش به بوستان آورد...←