غزل · امیرخسرو دهلوی
گزیده غزل ۳۷۶ - پیش محراب دو ابروش که طاقست به حسن...
1
پیش محراب دو ابروش که طاقست به حسن
عالمی دست برآورده به یارب نگرید
2
چشمش از هر مژه ای ساخته مشکین قلمی
می دهد فتوی خون همه مذهب نگرید
3
زلف بر مه زده در خانه دل داهدیش
نشد از دل اثر ماه به عقرب نگرید
4
اوست نوروز من و چون فتدش جعد به پای
راست با روز برابر شدن شب نگرید