غزل · امیرخسرو دهلویگزیده غزل ۵۰۲ - بس که بیرون و درونم همگی دوست گرفت...# شماره ابیات1بس که بیرون و درونم همگی دوست گرفتبوی یوسف دمد باز کنی پیرهنم→شعر پیشینگزیده غزل ۵۰۱ - بس که بیرون و درونم همگی دوست گرفت...شعر بعدیگزیده غزل ۵۰۳ - تماشا حیف باشد بی رخ دوست...←