غزل · امیرخسرو دهلویگزیده غزل ۵۰۹ - شبی روشن کن آخر کلبه تاریک من چون من...# شماره ابیات1شبی روشن کن آخر کلبه تاریک من چون مندل تاریک در کار تو کردم چشم روشن هم→شعر پیشینگزیده غزل ۵۰۸ - باز آ که شهر بی تو تاریک و تیره باشد...شعر بعدیگزیده غزل ۵۱۰ - تیغ بر گیر تاز سر برهم...←