سایر · رودکیشماره ۱۲۹ - عاجز شود از اشک و غریو من...# شماره ابیات1عاجز شود از اشک و غریو منهر ابر بهارگاه بابختو→شعر پیشینشماره ۱۲۸ - چرا عمر کرکس دو صد سال؟ ویحک!...شعر بعدیشماره ۱۳۰ - دلبرا، زوکی مجال حاسد غماز تو...←