مثنوی · رودکیبخش ۳۳ - از فراوانی، که خشکا مار کرد...# شماره ابیات1از فراوانی، که خشکا مار کردزن نهان مر مرد را بیدار کرد→شعر پیشینبخش ۳۲ - اندر آن شهری که موش آهن خورد...شعر بعدیبخش ۳۴ - آنگهی دُرنامنه مشک آمار کرد...←