مثنوی · رودکیبخش ۳۹ - گنبدی نهمار بر برده، بلند...# شماره ابیات1گنبدی نهمار بر برده، بلندنه ستونش از برون، نه زیر بند→شعر پیشینبخش ۳۸ - مرد دینی رفت و آوردش کنند...شعر بعدیبخش ۴۰ - روز جستن تازیانی چون نوند...←