مثنوی · رودکیبخش ۴۷ - چون کشف انبوه غوغایی بدید...# شماره ابیات1چون کشف انبوه غوغایی بدیدبانگ وژخ مردمان، خشم آورید→شعر پیشینبخش ۴۶ - سرخی خفچه نگر از سرخ بید...شعر بعدیبخش ۴۸ - سر فرو بردم میان آبخور...←