مثنوی · رودکیبخش ۵۷ - چون گل سرخ از میان پیلگوش...# شماره ابیات1چون گل سرخ از میان پیلگوشیا چو زرین گوشوار از خوب گوش→شعر پیشینبخش ۵۶ - وز چکاوک نوف بینی رستخیز...شعر بعدیبخش ۵۸ - شیر خشم آورد و جست از جای خویش...←