مثنوی · رودکیپاره ۳۲ - که هرگه که تیره بگرددجهان...# شماره ابیات1که هرگه که تیره بگرددجهانبسوزد چو دوزخ شود با دران→شعر پیشینپاره ۳۱ - وگر پهلوانی ندانی زبان...شعر بعدیپاره ۳۳ - بداندیش دشمن برو ویل جو...←