غزل شماره ۱۱۳ - ای مطرب دل برای یاری را...

ای مطرب دل برای یاری را

در پرده زیر گوی زاری را

رو در چمن و به روی گل بنگر

همدم شو بلبل بهاری را

دانی چه حیات ها و مستی هاست

در مجلس عشق جان سپاری را

چون دولت بی شمار را دیدی

بسپار بدو دم شماری را

ای روح شکار دلبری گشتی

کو زنده کند ابد شکاری را

ای ساقی دل ز کار واماندم

وقتست بده شراب کاری را

آراسته کن مرا و مجلس را

کراسته ای شرابداری را

بزمیست نهان چنین حریفان را

جا نیست دگر شرابخواری را